บทที่ 33

อเดเลด

ฉันนอนนิ่งอยู่ในห้องบรรทมกว้างขวางภายในปีกของราชวงศ์แห่งปราสาทไลแคนดอร์ แสงจันทร์ลอดผ่านม่านหนาทึบเข้ามา ทอประกายสีเงินระยิบระยับอยู่บนขอบเตียง ช่างแตกต่างจากห้องพักอันคับแคบในส่วนของทาสเสียจริง เตียงหลังใหญ่นี้ทั้งนุ่มสบายและมีม่านกำมะหยี่คลุมไว้เพื่อป้องกันความหนาวเย็น มันหรูหราจนแทบจะรู้ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ